اون پرنده تو بودي
پيرهن ابرو دريد
رفت و گم شد تو غرور
رفت و از همه بريد
اون كه روي عاشقي
طرح دلتنگي كشيد
جفت پر شكستشو
توي تنهايي نديد

(من اون پرندم گنگ و خسته
هر پر پاكم رويهء سنگه
هر يه پري كه رخت تو بود
حالا واسه خاك رختي قشنگه )

توي واپسين نفس
تو يادمي هم پرواز
باز تو ميتوني فقط
باشي برام نفس ساز
بيا هم هواي من
براي من صميمي
منو از اينجا ببر
تو اي جفت قديمي

من هنوز تشنه ي نورم
تشنهء دشت خورشيد
زود بيا كه باد غربت
همهء پرامو چيد
بيا هم هواي من
فقط تويي صميمي
منو از اينجا ببر
تواي جفت قديمي